Flip book element

Beltane

Eerst was er rust en duisternis. De zaadjes ontkiemden in de donkere aarde met Imbolc, bloemen staken hun kopjes boven de grond rond Ostara en nu openen ze hun harten naar de zon en geuren volop om bijen en andere insecten te lokken. Het sap stroomt volop in bomen en alle vogels zijn druk om te paren en jongen te voeren.

Beltane is een vruchtbaarheidsfeest en daarmee gaan we aan de slag. Want ook al hoef je zelf niet meer te baren als moeder, de creatiekracht, de kunst om te manifesteren, is altijd aanwezig in onze ‘Womb’. Sluit je ogen eens, adem rustig in en uit, leg je handen om je eigen ‘Sacred Space’, en voel eens even hoe het met je gaat. Ben je nog afgestemd op de seizoenen? Neem je regelmatig de tijd om gewoon even te zijn, in plaats van alles te moeten?

Op het jaarwiel bevindt Beltane zich in het midden van de lente. Overal in Europa vind je herinneringen aan dit lentefeest, al zijn ze soms verbonden aan Pinksteren of Hemelvaartsdag. Veel oude gebruiken zijn tot deze Meiviering te herleiden. De Meibruid of Pinksterbruid vertegenwoordigt Moeder Aarde als verleidelijke vruchtbare vrouw. De Meibruidegom is de Vegetatiegod die de bloesems bevrucht. Bevruchting is in het plantenrijk iets anders dan zaaien. Het zaad is al in het vroege voorjaar gezaaid en ontkiemd en de vegetatie groeit en bloeit. Ook de meeste bomen en vaste planten staan in bloei, maar de bloesems zijn nog niet bevrucht. Als er verder niets gebeurt zal de vegetatie uitbloeien en sterven. De natuur moet een impuls krijgen, de Luilak moet worden gewekt.

De Kelten splitsten het jaar op in een zomer- en een winterhelft. In het Iers is Bhealtaine (Spreek uit: bjoltinne) nog steeds de naam van de maand Mei. Om de warmte van de zon te eren maakten de Kelten vreugdevuren op de heuvels en lieten er rijen met vee tussen heen lopen om ze vruchtbaarder te laten zijn. Ook werd er veel getrouwd in de meimaand die vernoemt werk naar de god Bel. Sommigen beweren dat Keltische stammen in Belgie hun land vernoemd hebben naar hun zonnegod.

In de Germaanse landen, vooral bij de Saksen, werd de nacht van de 30 april op 1 mei traditioneel gezien als de huwelijksnacht tussen Wodan en Freya. Of dit Heilig huwelijk bij de Germanen op rituele wijze werd voltrokken is niet bekend, al zijn er wel aanwijzingen dat in het Teutoburger Wald samenkomsten waren.

Walpurgisnacht verwijst naar de godin Walburga. Ze werd gezien als een vrouwelijke vegetatiegeest, een graangodin. Ze was verbonden met de graanoogst. Bij het oogsten van de laatste halmen werd aangenomen dat zij als geest zich ertussen verscholen hield. Er gaat een verhaal rond dat een boer achtervolgd werd door rovers die de laatste halmen van de akker wilde stelen, de boer kon nipt ontkomen aan de rovers en haalde de aren van het land en borg ze veilig op onder zijn bed en de volgende ochtend was het graan veranderd in goud. Tijdens Walpurgisnacht hielden de Germanen hun ramen geopend in de hoop dat als Walburga tussen de huizen waaide, ze hun huis als beschutting zou kiezen in ruil voor een goudstuk.

Categorieën: ,
Meer informatie

Ostara

We stappen de lichte helft van het jaar in. Net als een half jaar geleden de donkere poort zich opende na de herfstequinox met Mabon, gaat er nu een sluier open naar het licht. Op 20 maart in de ochtend is de voorjaarszonnewende en zijn donker en licht perfect in balans. Daarna wint het licht en worden de dagen langer dan de nachten. Op het jaarwiel staat het feest Ostara recht tegenover Mabon, het tweede oogstfeest. Daarna volgden Samhain, Midwinter en gloorde er al licht met Imbolc.

Ostara (ook wel lente-equinox genoemd) is de naam die bij Jacob Grimm gevonden werd als aanduiding voor dit lentefeest. Grimm ging daarbij uit van de door de Angelsaksische monnik en kerkhistoricus Beda genoemde godin Eostre/Eastre.

De naam Eostre en de Duitse variant Ostara zijn waarschijnlijk afgeleid van het woord voor het oosten.  Zowel de Duitse en Engelse benaming voor Pasen, namelijk Ostern en Easter hebben dezelfde oorsprong. In het Oud Hoog-Duits heet Godin Eástra, Ostara. Ter ere van Godin Ostara vond ieder jaar een feest plaats, dat men ôstartage noemden. Het feest duurde twee dagen.

De godin Ostara was enkel bekend bij de Saksen. Vroeger vierden we hier in Nederland ook Ooster, maar de verhalen omtrent Godin Ostara werden door de kerk gelijkgesteld aan het Joodse Pesach. Vandaar dat het hier in Nederland nu Pasen wordt genoemd, afgeleid van het Pesach feest. Het is bijzonder te noemen dat het in Duitsland nog steeds Ostern heet en in Engeland nog steeds Easter, maar dat we in Nederland het Joodse Pesach over hebben genomen.

Ostara is de godin van het voorjaar. Zij symboliseert de overwinning van het licht en het aanbreken van de vruchtbare periode: Lente. Haar naam slaat dan ook op het Oosten, de richting waar het licht, de zon vandaan komt. Ostara is de Godin van de stralende morgen, het stijgende licht, en ze is een blijmoedige en heilzame verschijning.

De overgang van donker naar licht werd volgens bewaard gebleven overleveringen vaak uitgebeeld als een strijd. Hierbij werd de winter gespeeld door een in dierenhuiden of stro gehulde man, die zich gewonnen moest geven aan een in het groen geklede en met bloemen getooide jonge vrouw. Naast dit ritueel werden optochten langs de akkers georganiseerd, waarbij met stokken op de grond werd geklopt om de aarde te wekken. Ook deed men spelletjes en werden wedstrijden gehouden

Ostara heerst over het rijk van conceptie en de geboorte van baby’s, zowel dierlijk als menselijk, van de bevruchting van planten en bloemen en het rijpen van vruchten. Met Ostara vieren we de terugkeer van deze lentegodin. De sappen beginnen weer te stromen, de bomen komen weer in de knop, de grond wordt weer losser, het ijs smelt en overal ontwaakt de natuur vol geuren en kleuren en langzaam wordt alles vervuld met levenskracht.

Het tijdstip rond Ostara is een krachtig tijdstip om magie te bedrijven, niet alleen vanwege het balanceren van de energie van de aarde, maar vanwege de wijze waarop onze eigen energie de transformatie van de aarde weerspiegelt

Het gewone volk vroeger vierde Ostara niet altijd precies op de equinox. In sommige streken wachtte men op de eerste koekoek of de eerste zwaluw. Geleidelijk nam het Paasfeest de plaats van het Lentefeest in. Nog steeds vierde men daarbij de triomf van de lente over de winter. Vaak werd de winter als een stropop voorgesteld en verbrand of in het water gegooid. Soms hielden Koning Winter en Koning Zomer schijngevechten waarbij de winter werd verslagen en verjaagd.

Ook werd het voorjaar plechtig en feestelijk gevierd door een met groene bladeren versierde jongeling uit het bos op te halen. In Engeland werd hij the Green Man genoemd. In onze streken heet hij “Wildeman”. Soms was er een Lentekoning en een Lentekoningin, soms een Lentebruid. Vrijwel altijd trok men feestelijk rond de akkers om de levenskracht van de Lente hierop over te brengen. De Lentekoning had vaak een staf of roede waarmee hij op de akkers sloeg om ze vruchtbaar te maken. Op heuvels werd een lentevuur gebrand. Veel paasgebruiken, zoals het paasvuur, zijn hiervan afgeleid.

Categorieën: ,
Meer informatie

Imbolc

Om een goed beeld te hebben waar we nu eigenlijk zitten, nodig ik je uit om het wiel van het jaar eens te bekijken. We vertrokken een paar weken geleden van de winterzonnewende. Na die wende werden de nachten een beetje minder lang en donker. Veel van ons geloven van vroeger uit dat al het leven begint in het donker. In de baarmoeder van Moeder Aarde vindt een zaadje iets vruchtbaars en start met groeien. Dat moment, die allereerste beweging, door IETS ingegeven, alleen maar mogelijk doordat de voorzienigheid ervoor zorgde dat het kon gebeuren. Het vertrouwen dat het mogelijk kon zijn, omdat het moest. Die eerste beweging, dat is Imbolc. Het allereerste begin van nieuw leven, ontstaan in duisternis. Met Imbolc sluiten we de donkere periode af.

We trokken de duisternis in in November met Samhain, reisden door naar de donkerste dagen rond Midwinter en nu met Imbolc, richten we ons naar buiten. Het is tijd om wakker te worden. We moedigen de zon aan om haar licht te schijnen. We nemen afscheid van het oude en maken plaats voor het nieuwe. Het is een tijd van toewijding en inwijdingen. We zegenen zaden en landbouwwerktuigen, verzamelen stenen voor magisch gebruik. In de keuken werken we met zuivelproducten, zaden en gedroogd voedsel.

We kijken naar onze eigen vormkrachten en naar wat wij kunnen doen in onze tijd om het wiel van het jaar draaiende te houden. Want dat is onze taak. De Flow van de seizoenen volgen. En tegelijkertijd kan die flow alleen gevolgd worden als wij haar aanzwengelen. Als een godin misschien…

Misschien als Brigid, de Keltische godin van de vruchtbaarheid die het leven in haar buik meedraagt. Of als Cerridwen, die in de cauldron, de ketel, roert om de cyclus van geboorte, leven, sterven, dood en wedergeboorte in stand te houden.

De wereld heeft grote behoefte heeft aan rituelen om betekenis te kunnen geven aan de markeerpunten in het jaar die er nu eenmaal zijn. Waarvan we ook voelen dat ze er zijn, maar misschien vergeten zijn waarom dat zo is. Omdat we ze in dit leven nog niet eerder hoorden, maar onze ziel aanvoelt dat het wil horen over de oude verhalen.

Categorieën: ,
Meer informatie

Yule

Dit jaar op 21 december vindt de winterzonnewende plaats en vieren over de hele wereld mensen de terugkeer van het licht. Precies een half jaar geleden met Midzomer, Sint Jan, vierden we de langste dag. We sprongen over het vuur van de lichte helft de donkere helft in. De dagen werden steeds een beetje korter en langer de nachten.

De gewassen op het land, de bomen de bloemen stopten op dat moment met groeien. Die groeikracht maakte plaats van het laten rijpen van de vruchten. De zaden, knollen, vruchten werden geoogst een paar maanden later, we dankten Moeder Aarde voor haar overvloed en gingen met de steeds donker wordende dagen meer onze huizen in, onszelf in. Het land ligt er verlaten bij, planten stierven ogenschijnlijk en de mist trok op. We voelden hoe de zielen van onze voorouders, onze geliefden, dichterbij ons stonden. In het donker lijkt de dood iets dichterbij te staan. Zo dichtbij soms, dat het moeilijk te geloven lijkt dat het ooit nog weer licht zal worden.

Maar elk jaar weer in die donkerste nacht valt de God, Koning Winter, Koning Eik in slaap in de armen van de Godin, de Donkere Moeder, Moeder Winter, Crone. En omdat na de dood altijd wedergeboorte volgt, wordt tegen de ochtend de zonnekoning geboren. Hij brengt ons hoop. Hij leert ons dat als we rust nemen, we ons al herboren kunnen voelen. Dat als het leven lastig lijkt, verandering altijd om de hoek staat.

Waar wij nu leven werd de wintertijd gezien als de wereld van Vrouw Holle. (Heilig, Hulst, Hulda). Een andere naam voor haar was ‘Bertha’, vernoemd naar de witte berk. Ze is een godin met een spinnenwiel, ze spint ons lot en weeft onze levens. Met elk leven ontstaan er nieuwe mogelijkheden. In het rijk van de Donkere Moeder is alles mogelijk.

Dus…. Als je iets wil veranderen in je leven, iets aan jezelf misschien, is de Winterzonnewende een goede tijd om te werken aan je lot.

Categorieën: ,
Meer informatie

De Aerde Godinnen

 13,00

Wees welkom bij de Aerde Godinnen. Een vrouwencirkel in een rode tent. In dit liefdevolle samenzijn worden de vrouwenmysteriën gedeeld en doorgegeven, een veilige plek voor vrouwen om hun kwetsbaarheid en kracht te tonen en waar de verbinding van vrouw tot vrouw centraal staat.

Waar en wanneer:
Rond donkere maan van 19:30-21:30 uur bij De Heks en De Krijger te Zutphen
De datum dat je er bij wil zijn kun je selecteren bij de bestelling.

Maximale deelname: 15 personen

Na betaling krijg je een factuur naar je e-mail adres gestuurd. Dit is tevens je betaalbewijs, dus neem deze mee. Dat kan geprint of op je telefoon

Artikelnummer: 23-11-2022 Categorieën: ,
Meer informatie

Samhain

Het jaar is rond. Weet je wat het is met tradities rondom jaarfeesten? Die vormen zich vanzelf als je ze elk jaar opnieuw herhaalt. Ik wil je graag iets vertellen over Samhain (souwun, zoals je dat uitspreekt). Je kent vast Halloween. Oftewel All Hallow’s Eve, Allerheiligen, Allerzielen, All Souls Night. Eigenlijk is het in oorsprong hetzelfde.

Het leven gaat door en door. Seizoenen komen en gaan voorbij. Je begint nooit helemaal met een schone lei, maar alles is beïnvloed door dat wat ervoor al gebeurde. Zo is dat ook met jou gebeurd. Je bent geboren uit een zaadje en een eitje en in jouw diepste kern trilt het leven van je ouders door. En van hun ouders. En van hun ouders. Als zij er niet waren geweest, was jij er nu ook niet.

Die wetenschap is precies waar Samhain over gaat. Wie ben je, waar sta je, hoe ben je daar gekomen. Eer je pad en hen die je voorgingen.

Op 31 oktober is de poort naar de Andere Wereld voelbaar voor hen die het willen. Kijk maar eens naar het Wiel van het Jaar. We staan lijnrecht tegenover het feest Beltane. Met Beltane stond het leven op het punt van beginnen. Bloemen gooiden hun harten open naar de zon in de hoop op insecten die ze zouden bevruchten. Dat gebeurde waar kon, er werd gegroeid, geboren, geoogst, geoogst en nog meer geoogst, tot het langzaam te donker en koud werd om nog vrucht te dragen, het rijpen lang genoeg duurde. Op het land en in jezelf. Net als Persephone terugkeert naar Hades in de donkere tijd van het jaar, is het ook in onszelf zover dat we ons terugtrekken.

Wat is er terecht gekomen van de plannen die we maakten? Is het gelukt? Of faalde je jammerlijk omdat je veel te veel hooi op je vork nam en daardoor niks goed tot een einde wist te brengen. Vergeef jezelf. Elk jaar is er opnieuw een kans. En er ging ook een boel goed, want anders was je nu niet hier op deze plek.

Afbraak en wederopbouw. We staan precies op dat punt. Maar voor je kunt bouwen is er een tijd van rust. Zak met me mee in de donkere helft. Bedek jezelf met een warme deken en adem uit. Vraag niet te veel nieuws van jezelf. Het is goed zoals het is. Kijk ook eens achterom in plaats van vooruit. En sta vooral stil. Gewoon stil. Om te voelen. Wie je bent. Waar je bent. Waarom je bent.

Voor de Kelten was Samhain het begin van het nieuwe jaar. De oogst was van het land en de wintervoorraad werd aangelegd. Het vee dat niet in leven gehouden kon worden tot aan de volgende zomer werd geslacht. Met het doden van het vee, het afsterven van de plant, de steeds kaler wordende bomen en aarde is de herinnering aan ‘dood’ dichtbij.

Men geloofde dat rond deze donkere tijd de overleden dierbaren een stukje dichterbij het leven stonden. En dat het leven nergens in het jaar dichterbij de dood staat. Deze periode duurt tot aan Midwinter wanneer de dagen weer gaan lengen.

Categorieën: ,
Meer informatie

De Aerde Godinnen

 13,00

Wees welkom bij de Aerde Godinnen. Een vrouwencirkel in een rode tent. In dit liefdevolle samenzijn worden de vrouwenmysteriën gedeeld en doorgegeven, een veilige plek voor vrouwen om hun kwetsbaarheid en kracht te tonen en waar de verbinding van vrouw tot vrouw centraal staat.

Voor meer informatie, zie onze nieuwsbrief van april

Waar en wanneer:
Rond donkere maan van 19:30-21:30 uur bij De Heks en De Krijger te Zutphen
De datum dat je er bij wil zijn kun je selecteren bij de bestelling.

Maximale deelname: 15 personen

Na betaling krijg je een factuur naar je e-mail adres gestuurd. Dit is tevens je betaalbewijs, dus neem deze mee. Dat kan geprint of op je telefoon

Artikelnummer: 10-10-2022 Categorieën: ,
Meer informatie

De Orde van de Beer

 13,00

20:00-22:00

Gezamenlijk op zoek naar de krochten van het man-zijn. Het gaat niet over praten, het gaat niet over de sterkste, het gaat over de dingen die je raken. Daar waar mannen niet over praten gaan we delen, en niet alleen met woorden!

Alles binnen De Orde blijft binnen De Orde, dat is de eed die we gezamenlijk afleggen. Dus als je bereid bent Je Ware Zelf te laten zien nodig ik je uit!

Artikelnummer: 20-10-2022 Categorieën: ,
Meer informatie

Create a Flip Book for any product category. You can also select custom posts.